Jest to konkurs 3 przedszkoli - jedno z nich jest serbołużyckie. Zachęcamy do głosowania na Malesecy - dzięki naszemu wsparciu będą mieć szansę na wygraną. Za wygraną w konkursie przedszkole będzie mogło położyć nową podłogę.

Kliknijcie ten link i głosujcie: www.laola-kinderlachen.de

Prześlijcie tą informację do znajomych.

W sobotę po Wielkanocy 1845 roku, na uroczystości założycielskiej budziszyńskiego stowarzyszenia gimnazjalistów łużyckich (niedługo po założeniu Macierzy Serbskiej i wybraniu jej kierownictwa) 33 obecnych (głównie gimnazjalistów, studentów i młodych nauczycieli1) postanowiło na wniosek młodego kompozytora Korli Awgusta Kocora2 - zorganizować podczas ferii jesiennych tegoż roku, serbskie święto śpiewacze w Budziszynie. Wykonane miały być „tylko łużyckie pieśni, z ewentualnym dopuszczeniem śpiewów innych narodów słowiańskich.”

Święta takie organizowano wówczas coraz częściej, jako wyraz emancypacji serbskich warstw ludu, domagających się zjednoczenia Niemiec. W Saksonii święta owe zaczęto organizować w 1842 roku, a rok później – na niemieckich Górnych Łużycach. Święta te miały przede wszystkim charakter postępowych manifestacji i zgromadzeń ludowych. Organizowano je w czasach, w których prawdziwe polityczne zgromadzenia były jeszcze zakazane. Typowe dla tych świąt było wykonywanie tak zwanych pieśni ojczystych (Vaterlandslieder)3, które uczestnicy lubili i traktowali, jako wyraz dążeń politycznych.

W dniu 30 kwietnia 2010 r., w związku z rezygnacją dr Mariusza Patelskiego, odbyło się Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia Polsko – Serbołużyckiego Pro Lusatia. Nowym prezesem wybrano Piotra Pałysa (dotychczasowego wiceprezesa). Ponieważ dr Patelski zrezygnował także z członkostwa w zarządzie, w najbliższych dniach gremium to zbierze się celem dokonania niezbędnych zmian, w tym wyboru wiceprezesa oraz nowego redaktora naczelnego rocznika "Opolskie Studia Łużyczoznawcze Pro Lusatia".